Илтсен сиңа юлларым
Чыклы, чәчкәле болында
Таңнар аттырсак икән.
Сандугачлар да кавыша,
Без дә кавышсак икән.
Чыклы, чәчкәле болында
Таңнар аттырсак икән.
Сандугачлар да кавыша,
Без дә кавышсак икән.
Гомерем буе көткән
Бәхет гөлен таптым,
Җылы җәйләр үткән, алда көз.
Гомерем көзе җиткән,
Инде нишлим икән,
Киңәш бирче, әйтче берәр сүз!..
Зөя өсләрендә акчарлаклар,
Буа ягын сагынып кайталар.
Зөя буе сабан туйларын
Буалылар көтеп алалар.
Синдә үтте гомеремнең
Матур чаклары.
Шуңа истән чыкмый бер дә
Буа яклары.
Чакырырсың дип көтсәм дә,
Үзем килдем, түзмәдем.
Елны елга ялгый-ялгый,
Гомер үткән — сизмәдем.
Өзелеп яратканнар күп,
Бар соңлап табышканнар.
Бик бәхетле бу дөньяда
Яратып кавышканнар.
Хуш исләргә тулып, чәчәк атты шомырт,
Өметләрем кебек ап-акны.
Онытмагансыңдыр, искә аласыңдыр,
Сагынам шул мин дә ул чакны.
Язлар килә, язлар,
Кайта киек казлар,
Су буйлары ямьгә күмелә.
Ә син, иркәм, нигә
Кайтмыйсың бирегә,
Язлар китермисең күңелгә?
Энҗе карлар ява,
Тышта җиләс һава.
Җил күтәрә карлы буранны.
Күз алдында сурәтең,
Яратамын, күрәсең.
«Бәхет — мәхаббәттә» дигән
Өметләргә төрәсең.