Актаныш сылулары
Актаныш кызлары белән,
Ах, таныш булулары!
Күпме егетне саргайта
Актаныш сылулары.
Актаныш кызлары белән,
Ах, таныш булулары!
Күпме егетне саргайта
Актаныш сылулары.
Шаулама син, Кара диңгез,
Хәтерләтеп үткәннәрне,
Хәтерләтеп сөйгәннәрне
Һәм сөелми киткәннәрне.
Гашыйк булдым хәтфә болыныңа,
Диңгез кебек бодай кырыңа.
Кайтам әле, шомырт кара күзле
Җилдәй җитез кызыкай кырына.
Биек тау башында, авылым каршында,
Күп гасырлар шаулый бер агач.
Беркем белми аның
Кайчан туган чагын,
Беркем белми aның серләрен.
Бизмәгәндәй яшәү бәхетеннән,
Юл йөрүдән мәңге бизмәм мин;
Юллар, юллар, инде ничә еллар
Аерыла алмыйм сездән мин.
Басу юлларында чалынды күлмәгең.
Хисләрне сөйләргә ашкынды күңелем.
«Сөям» дип әйтергә ничек мин талпындым.
Йөзем уттай янды, оялып калдым.
Яшермә син, иркәм, серләреңне,
Мин барыбер аңлыйм барын да.
Күңелеңдәге яшерен сөю уты
Күзләреңнән синең агыла.
Ярату һәм яратылу —
Борынгы изге йола.
Үпкән-кочкан җилгә оча,
Яраткан берәү була.
Яратам, дисең син, шуның өчен
Бар дөньямны онытам, дисең син.
Юк, иркәм, син онытма дөньяны, шул дөньяда
Мин яшим бит, онытма син аны.
Бәлки яшьлеккә кайтудыр,
Яңадан кабынудыр.
Кабатланмый торган, үткән
Елларны сагынудыр!