Үткәннәргә үкенмик
Яшьлек гомер мизгеленең
Язгы ташкыны.
Аккан судай гомер үтә,
Кала юшкыны.
Тормышның һәр мизгеленең
Тәмен белешик.
Авырлыкларны җиңик без,
Уйнап көлешик.
Яшьлек гомер мизгеленең
Язгы ташкыны.
Аккан судай гомер үтә,
Кала юшкыны.
Тормышның һәр мизгеленең
Тәмен белешик.
Авырлыкларны җиңик без,
Уйнап көлешик.
Борынгыдан килгән гадәт,
Шулай иткән бабамнар,
Өйләнергә вакыт җиткәч,
Кыз урларга барганнар.
Барганнар да уеннардан
Матур кызлар алганнар.
Әгәр кызлар тыңламаса,
Зур капчыкка салганнар.
Җыелган туган-тумача,
Өстәлләрдә хөрмәт-сый.
Кавышалар яшь йөрәкләр,
Бүген бара бездә туй.
Көзге җилләр яфракларны өзә,
Яшьлек язы калды еракта.
Хәлләр хәтәр, күрәчәктер инде,
Утлы яра сызлый йөрәктә.
Выкыт ул, һич көтми, ашыга,
Күңелем нигәдер зарыга.
Ә шулайда барам мин алга, һаман да
Өметләрне баглап Аллага.
Күктә моңлы җыр калдырды
Киек казлар чылбыры
Яңа язларга кәдәрле
Сагынырмын бу җырны.
Салыгызчы миңа татлы шәрап,
Төшим әле күңел төбенә.
Бер минутка, бер мизгелгә генә
Күтәрелим йолдыз күгенә.
Уйларым белән мин кайчагында,
Кайтамын шулай балачагыма.
Күңел түрендә генә саклаган
Хәтер сандыгын ачып актарам.
Балачакның гүзәл бер мизгеле
Хәтеремдә минем бүген дә.
Кулга тотып чәчәк бәйләмнәре
Килгән көнем белем иленә.
Эх, бер генә кайтып әйләнсәңче,
Ана, ата булган чакларга.
Үбеп, сөеп иркәләнер идем
Икесенең дә җылы кочагында.