Эх, күңелле өмәсе
Кич салкында аваз биреп,
Күкрәк киереп җырласаң,
Җанга рәхәт булып китә,
Бер озын көй моңласаң.
Кич салкында аваз биреп,
Күкрәк киереп җырласаң,
Җанга рәхәт булып китә,
Бер озын көй моңласаң.
И туган як, туган як,
Бабайларым торган як,
Ояларын корган як,
Дөньяларын куган як.
Минем туган ягымда
Торна канат кагына.
Чит җирләргә китсә дө,
Туган ягын сагына.
Сезнең белән танышырга
Килдем мин ераклардан.
Җырлар белән, моңнар белән
Кайнар сәламнәр белән.
Минем сиңа әйтер сүзләрем бар,
Тик күрешкәч (күрешкәндә) зиһен тарала.
Күпләр безгә никах укымаса,
Гаделлек юк, димәк, дөнъяда.
Сөю-назга сусаганда җаным
Гашыйк булдым, сине күрдем дә.
Җанга үтеп керде карашларың,
Ялкын идеме әллә күңелеңдә?!
Сине көткөн таңнар,
Кайда калды алар.
Хыялларга чумам
Чумам тын гына.
Җырларым да калды,
Тик исемең генә,
Ә йөрәктә калды
Сагыш моң гына,
Сагыш моң гына.
Урман эчләрендә урман,
Каен белән карама.
Янам синең утларыңда,
Ниләр табыйм дәвага?
Сау бул, минең туып үскән ямьле илем,
Сау булсыннар урман, басу, кырларым,
Сау булсыннар печән чапкан болыннарым,
Сау булсыннар даннар тоткан сабан туйларым.
Бала чакта көтеп ала идек
Олы юлдан кунак кайтканны,
Иң беренче хәбәр сала идек
«Ачып куегыз!», — дип капканы
Менә бүген үзем кунак инде
Олы юлдан кайтып килешем!
Саклаганнар минем эзләрне дә
Бөдрә таллар, җитез инешем!
Менә инде бүген үзем кунак!
Олы юлдан кайтып килешем!
Телеграмм баганасы
Олы юлга маяк ул.
Сагынасыңмы, дип сорыйсың,
Сагынмаган кая ул.