Сагынуларың әгәр чиктән ашса

Аңламадың микән мине чынлап,
Сер бирмәдең микән аңлап та…
Син киткәннән бирле шуны уйлап,
Ямансулап йөрим аулакта.

Сагыш (алтынчы вариант)

Һавадагы ак болыттан
«Син кайдан?» — дип сорадым.
Шул болыттан тамчы тамып
Керфекләрем чыланды.
Кыйбла якка искән җилдән
«Син кайдан?» — дип сорадым.
Шул җил мине, чәчләремнән

Сагыну (дүртенче вариант)

Җәйнең баллы таңнарында
Сагынам ап-ак карны.
Утлы куздәй йөрәгемә
Шуннан зур дәва бармы?
Сагынам, сагынам ак карны,
Сагынам, сагынам син-ярны.

Сагыну җыры (җиденче вариант)

Әткәем мин сине төшләремдә күрдем,

Әнкәй бәгърем сине исемә төшердем.
Мин бит сезне һаман сагынып яшим,
Узган (үткән) еллар кайтмас булса да…

Сагындыра бит ул туган як…

Яшьлек дустым китте туган яктан,
Ә мин калдым ялгыз кош сымак.
Туган ил изге ул,
Күңелдән бизми ул,
Сагындырыр әле туган як.

Сагынам (бишенче вариант)

Сорама миннән, хәлең ничек дип сорама, сабыр итәм генә,

Ә күңелем очрашулар көтә синең белән, җаным,
Аңла син минем сөюемне, аңла син минем сагышымны,
Кош булсам очар идем синең яннарыңа, җаным.

Сагынам (беренче вариант)

Су буенда үскән өянкеләр
Синең кебек ак шәл ябынган.
Синең чәчең төсле ак җил тузгый, —
Мин кышларда сине сагынам.