Соңгы тапкыр (беренче вариант)
Мин бик озак сине эзлеп тапкан идем,
Юлларыңа шашып йөгереп чапкан идем.
Инде менә очрашабыз соңгы тапкыр,
Кара көздә безне котлап ява яңгыр.
Мин бик озак сине эзлеп тапкан идем,
Юлларыңа шашып йөгереп чапкан идем.
Инде менә очрашабыз соңгы тапкыр,
Кара көздә безне котлап ява яңгыр.
Сагынуларда янамын, дип,
Кемгә дә сөйләмәдем.
Мин һаман сине көтәмен,
Мин һаман сөям әле.
Чәчәккә тулы ялан,
Нигәдер ошый балан.
Чәчәгенең ак таҗлары —
Гүя яшьлегем язлары —
Күңелкәем сездә һаман.
Сүзләрең күренде, тик карап бер генә:
«Вә, үткән ел кебек булырбыз без бергә.»
Мәхәббәт чәчәген син үзең бетердең,
Илаһи хыялны мәңгегә югалттың.
Сары чәчәк ник саргайган?
Сагышларга кем салган?
Аның да сөйгән яркәе
Әллә китеп югалган…
Сагынулар — сары алтын, Моң-сагыш тулы ялкын. Бар җирдән дә күңелемә Туган авылым якын. Саумы, авылым, Сагынып кайттым, Бөреле талларыңны, Кәккүкле урманыңны, Былбыллы таңнарыңны. Гомеремнең якты язы Калган сиңа бәйләнеп. Кайларда гына йөрсәм дә, Кайттым сиңа әйләнеп. Саумы, авылым, Сагынып кайттым, Бөреле талларыңны, Кәккүкле урманыңны, Былбыллы таңнарыңны. Җәйге яшел үләннәргә Ятып ауныйсым килде. Маңгай тирләремне … Читать далее
«Өстемдәге ак күлмәгем
Кәфен булыр мөгаен…»
Бабам шулай җырлап киткән,
Кайталмаган башкае.
Айлы иде кичләр,
Якты иде көннәр.
Кемнәр назлый хәзер,
Сөя сине кемнәр?
Шатлык тулы иде
Безнең уртак таңнар.
Минем хәлне аңлар
Сагышлы җаннар.
Язмыш илтте яшьли еракларга,
Йөрәк ничек ярсып типмәсен.
Читтә яшәп, ялгыз картаерга
Беркемгә дә насыйп итмәсен.
Балачагым ерак-еракларда,
Еллар төпкәлендә югалган.
Сарык, кәҗә бәрәннәре белән,
Зәңгәр күзле бозау, көчек белән
Без бит уйнап үскән буыннан.