Насретдин
Авыр юлда бер ялгызың барганда,
Уйларыңны кара кайгы сарганда,
Ашыкма син бар дөньяны каргарга,
Ул таратыр бөтен кайгы-хәсрәтең…
Авыр юлда бер ялгызың барганда,
Уйларыңны кара кайгы сарганда,
Ашыкма син бар дөньяны каргарга,
Ул таратыр бөтен кайгы-хәсрәтең…
/Рамил җыры, шаян җыр/ Иртән торып эшкә барам, Ачып керәм йозакны. Ачып булмый кешеләрнең Җанындагы тозакны. Берсен-берсе талый-талый Ерткыч була кешеләр. Их кешеләр, их кешеләр… Без дә сезнең ишеләр. Иртән торып эшкә барам, Җырлап «Сарман» көенә. Минем сөенгәнне күреп, Ярты Казан көенә. Берсен-берсе талый-талый Ерткыч була кешеләр. Их кешеләр, кешеләр… Без дә сезнең ишеләр. Иртән … Читать далее
Китәм инде, китәм инде,
Китәм инде, каласыз.
Яшәп була сөйгән ярсыз,
Яшәп булмый баласыз.
Мәшәкатьләр артты мәшәкатьләр,
Туып тора, һаман чиге юк.
Туган йортка никтер юллар төшми
Вакыт табыл булмый… Ни кылыйк?
Тәрәз төпләрендә гөлләр үсә,
Чәчәкләрнең төсе төрлечә.
Үсәр идемени алар шулай
Әнкәй, синең кулың тимичә?!
Киләчәктән кайтып киләм әле,
Шатлыгымны салып җырыма.
Һәр балама уңыш, бәхет теләп,
Калмасын дип булып җыр гына!
Картаясың инде әллә, әнкәй,
Маңгаеңда арта сырларың.
Ачулана торгансыңдыр инде,
Язмадың дип миңа җырларың.
Әти безне кыйнамады,
Рәнжетмәде сүз әйтеп.
Аннан калган тал чыбыгы
һаман тора кисәтеп.
Бездә бишек әллә ничек
Талдан-җырдан үрелә.
Җырлы бишек, җылы бишек
Эленә өй түренә.
Нигә моңлы икән таңдагы җыр!
Ярып керде ул җыр йөрәккә.
Төпсез упкыннарга очкан мәлдә
Таяндым мин шушы терәккә.