Бәхет кошы (дүртенче вариант)
Бәхет кошы кунган иде
Салынган иңнәремә,
Кулларыма алмадым шул.
Кем белгән китәрен лә.
Бәхет кошы кунган иде
Салынган иңнәремә,
Кулларыма алмадым шул.
Кем белгән китәрен лә.
Гафу итмәм сине, үземне,
Исраф итсәк әгәр гомерне.
Яшәү үзе бәхет түгелме?!.
Гөлгә күмик әле күңелне.
Бир шифаны җаныма, бир шифаны тәнемә,
Бир озын гомеремне гыбадәт кылыума,
Бер Аллам сиңа ышанам, бер сиңа мин таянам,
Ташлама мине газизем рахманлы рәхимеңнән.
Буйсындыр мине үзеңә, үткече сынау биреп,
Юлымны якты киң ярат, хәерле гыйлем ачып,
Бир миңа ихлас сөюне, күңлемне йомшартырга,
Күкрәгемне киң, юмарт кыл кешеләр яратырга.
Бер генә сүз,
Бер генә сүз әйтә алмый калдым,
Таба алмый калдым вакытын.
Очып киткән кошлар төркеменә
Иярмәс тә иде,
Иярмәс тә иде минем бәхетем…
Фаныйлыкның кадерләрен белми,
Кабаланып сизми үтәбез.
Чумып дөнья мәшәкатьләренә,
Алтын явар, диеп көтәбез.
Әле бер җыр булып туармын да,
Күңелләрдән шытып чыгармын.
Очрашулар алда мөмкин булса
Ялгыз уткәннәргә чыдармын.
Очрашулар алда мөмкин булса
Ялгыз уткәннәргә чыдармын.
Һаман шул булса да йөрәк,
Шул ук булса да күңел.
Мин элекке була алмам —
Син дә элекке түгел.
Хыялдагы татлы бер төш кебек
Сизелми дә узды балачак.
Гомер узган саен һәркем аны
Сагыныплар искә алачак.
Һәрвакыт уяумы, әзерме?
Чакыра балачак быргысы.
Безгә бит бу чорны төзисе,
Заманның җырларын җырлыйсы.
Ана:
Җиргә бетмәс ямнәр өстәп
Дөнъяга килдең кызым.
Куанычым, таянычым,
Минем якты йолдызым.
Бала:
Син үзен дә, әнкәем,
Мәнге яшь, мәңге нурлы.
Синен белән дөнъя якты.
Һәм нурлы йортның түре.