Сөймәсәң, сөйкәлмә
Чыкмадың юлларга, бәхетләр юлларга,
Төрле вак тавышлар өзеннән.
Мин түгел — син үзең, мин түгел — син үзең,
Килдең бит син үзең үзеңнән.
Чыкмадың юлларга, бәхетләр юлларга,
Төрле вак тавышлар өзеннән.
Мин түгел — син үзең, мин түгел — син үзең,
Килдең бит син үзең үзеңнән.
Ак каеннар арасыннан үтәм,
Карлы юллар аклык өләшә.
Ул чагында кала иде эзләр
Минем эзләр белән янәшә.
Ак каеннар арасыннан үтәм,
Карлы юллар аклык өләшә.
Ул чагында кала иде эзләр
Минем эзләр белән янәшә.
Мин күз атып йөргөн бер кыз
Яши безнең күршедә;
Аңа гашыйк булуымны
Белми әле берсе дә…
Сөяркә булырга түгел, сөелергә
Килгән идем җиргә.
Гомер кояшыбыз баеганын
Каршыларга бергә.
Күңелемдә нурлар, дәртле моңнар —
Йөрәгемне дөрес аңла да,
Гомер язым шау чәчәктә әле —
Сөйгән ярым, кил син, соңлама!
Утлар сүнде, йолдызлар да сүнде,
Таң нурында йөзә болытлар.
Сүнсә сүнсен утлар, йолдызлар да,
Миндә әле сүнмәс өмет бар.
Таныш түгел сиңа барыр юлым,
Һәрбер юлым сергә күмелгән.
Якынсың да, ераксың да төсле,
Шиңләнүләр китми күңелдән.
Сирень чәчәкләрен бүләк итәм,
Саф күңелдән кабул итсәгез,
Сирень чәчәгендәй гүзәл яшьлек
Бергә гөрләп үтсен, дисәгез.
Язлар булып төшләреңә керәм,
Кар буранлы кышкы төннәрдә.
Тамсы булып керфегәңә кунам,
Үзәк өзгеч салкын көннәрдә.