Учак (өченче вариант)
Дөрләп яна ялгыз учак,
Очкыннары җилгә оча,
Куркып җиргә төшәргә.
Мин дә учак булыр идем,
Бик тиз янып сүнәр идем дә,
Килми көчемнән
Дөрләп яна ялгыз учак,
Очкыннары җилгә оча,
Куркып җиргә төшәргә.
Мин дә учак булыр идем,
Бик тиз янып сүнәр идем дә,
Килми көчемнән
Көткәнем юк иде яз килүен,
Нәрсә булды миңа, аңламыйм.
Очрашырбыз язын диюләрең
Чын идеме, әллә алдадың?
Артта калды тәүге сөю,
Синсез еллар үтәләр.
Минем сүзләр, минем күзләр,
Сине һаман көтәләр.
Язлар саен чәчәк өздем,
Мине гафу итегез.
Язлар саен кайтса кошлар,
Миннән сәләм әйтегез.
Үткәннәрне эзләп кайттым тагы
Сагышларга җаным чорналды.
Кичке тальян моңы, яшьлегемнең чыңы
Йөрәгемне сыгып уралды.
Күзләремә туры карадың:
— Бергә булыйк, — дидең, — гомергә!
Мин назландым, уйлап җавапны,
Син теләдең тизрәк белергә.
Бормалы-туры булса да,
Гомерләрнең юллары.
Парлашып атларга куша,
Тормырның кануннары.
Җирдә яшәү серләрен мин
Үзгәрүдән эзләдем.
Үзгәрешсез калсын бары
«Сөям» дигән сүзләрең.
Сөю җырын җырла сөйгәнеңә,
Күңелләрең ихлас, саф икән.
Ул сөймәсә, әйдә, сөймәсен дә,
Сөюләрең әгәр хак икән.
Сөю җырын җырла сөйгәнеңә.
Бал исләре килә чәчәкләрдән
Сәхраларда җәйнең таңында.
Яшь кызлардан пакьлек бөркеп тора
Саф тойгылар өстәп җаныңа.
Күз сирпеп карар хәлем юк
Бәгырь тарафларына,
Ул гына килеп чагыла
Минем карашларыма.