Туган ягыма җыр (икенче вариант)
Ни исертә мине,
Әсир итә, —
Әллә чәчәк исе, әллә әрем?
Яшәгәнгә бу төбәктән читтә,
Аңлашылыр минем хәлләрем…
Ни исертә мине,
Әсир итә, —
Әллә чәчәк исе, әллә әрем?
Яшәгәнгә бу төбәктән читтә,
Аңлашылыр минем хәлләрем…
Чыгам иркен яланнарга,
Чәчкәләр кочагына.
Бар юлларым килеп тоташа
Яшьлегем сукмагына.
Чәчкәләр кочагына.
Әкрен генә искән таң җилләре белән,
Алтын кояш нуры уяна.
Җаным шифа алып,күңелем тынычланып,
Ильһам чишмәсендә коена.
Китми күңелемнән минем һич
Шул сөекле илкәем.
Анда минем сөйгән халкым,
Анда сөйгән әнкәем.
Әткәй йорты гомер башлангычы,
Тәүләп тәпи баскан туфрагым.
Минем кескәй генә газиз илем
Сүнми янсын якты учагың.
Туган авылым минем,
Куеныңда синең
Гөрләп үтте үсмер елларым.
Кырларың хуш исле,
Һәрчак язлар төсле,
Шунда туды тәүге җырларым.
Татарстан — минем республикам —
Россиянең матур җирендә.
Ленин аңа үзе исем кушкан,
Бәхет теләп гомер-гомергә.
Сиңа кайттым, газиз туган җирем,
Сагындырды чишмә буйлары.
Аерылып гомер кичерсәм дә,
Аерылмады синнән уйларым.
Юл өстенде үсеп тора
Әлмәтем чыршылары.
Чыршыларны мактап җырлар
Илемнең җырчылары.
Безгә дигән гомер төргәгеннән
Берәм-берәм еллар коела.
Бер җылы сүз әйтә алмадым кебек,
Әйталмадым еллар буена.