Юкка түгел, юкка түгелдер
Кая барма — җирдә матурлыклар,
Без — шул Җирдә туып үскәннәр.
Безгә кадәр, безгә кадәр дә бит
Җиргә күпме килеп киткәннәр.
Кая барма — җирдә матурлыклар,
Без — шул Җирдә туып үскәннәр.
Безгә кадәр, безгә кадәр дә бит
Җиргә күпме килеп киткәннәр.
Ай урагың салып иңбашыңа,
Кояш нурларыннан нур алдың;
Кояш нурларыннан нур алдың да
Салкын чишмәләрдән су алдың.
Кояшлар да баер, атар таңнары да,
Ерагаер безнең аралар.
Әмма юллар кая илтсәләр дә,
Синең күзләр озата баралар.
Уйна, дустым, гармуныңны,
Бер җырлап алыйк әле.
Күңелдәге кайгы-зарны
Утларга ягыйк әле.
Юлларыма сиптең ак өметләр —
Чакырды гел якты тараф мине.
Дуслык, дуслык — гомер биргән дуслык (бүләк),
Гомерләрдән артып калсаң икән (иде);
Ерак йолдыз, якты йолдыз кебек,
Сүнгәч тә, син балкып янса(ң) икән (иде).
Сезне күрсәм кабат якын дуслар,
Моңлы җырлар туа җанымда.
Шатланамын кайчак, мактанамын да
Дусларым бар, дуслар янымда.
Шатланамын кайчак, мактанамын да
Дусларым бар, дуслар янымда.
Дусларым, дусларым,
Минем якын дусларым,
Шатланамын кайчак, мактанамын да
Дусларым бар дуслар янымда.
Килдек сезгә, якынайтып ерак юлларны,
Күңелләргә канат итеп якты уйларны.
Рәхмәтебез чиксез безнең, кадерле дуслар,
Хөрмәт итүегез өчен безнең җырларны.
Хәсәншәех — җырга лаек
Кырлар, урманы белән.
Хәсәншәех — җырга лаек
Данлы уллары белән.
Чыгып китәм иркен кырларыңа, —
Игеннәрең тора чайкалып.
Моң тарала Идел буйларына,
Бәйрәм көен җырлый бар халык,
Тәтеш дигән гүзәл җир бар,
Татар илендә.
Иң кадерле, изге җир ул
Минем күңелдә.