Туган авылым — Каракүл
Тирә-ягың чиксез урман,
Иркен синең кырларың.
Бары сиңа багышлыймын
Йөрәгемнең моңнарын.
Тирә-ягың чиксез урман,
Иркен синең кырларың.
Бары сиңа багышлыймын
Йөрәгемнең моңнарын.
Чынлы суы җәелеп ага,
Язгы ташкыннар килсә;
Ташкыннар кебек шаулашып,
Авылымда яшьләр үсә.
Яз җилләре инде капка какты,
Кошлар да бит кайта ашкынып.
Шул кошкайлар кебек, туган авылым,
Кайтам мин дә сине сагынып.
Идел ага тулып ярларыннан,
Гасырларны кичеп, ерактан.
Хезмәт сөйгән горур халкы белән
Гөрләп чәчәк ата Татарстан.
Шәҗәрәмне юллап, туганнарны барлап,
Кайтам әле сиңа авылым.
Суларыңның тәмен, урманнарың ямен
Сагынып та әрнеп януым.
Сөн буйларында каеннар
Яфрак яра иртәрәк.
Яфрак ярган каеннарны
Илтә җилләр иркәләп.
Себер юллары
Булган моң — зарлы,
Әле дә онытылмый
Богау чыңнары.
Авылымның тугайлары аша
Ераклардан кайтып киләмен,
Чишмәләргә ятып сулар эчәм
Һәм иелеп өзәм җиләген.
Майлар җитсә, туган якка
Тарта сагыш, тарта моң.
Ярсу язларын сагынып,
Сарманыма кайтамын.
Саумы, Сакмарым буйлары,
Каенлы урманнарым, шул.
Саумы, тәүге сөю белән
Атлаган урамнарым.