Туган җир ул бер генә
Сокланамын урманга,
Болыннарга, кырларга.
Нинди генә кош юк анда,
Була барсын тыңларга.
Сокланамын урманга,
Болыннарга, кырларга.
Нинди генә кош юк анда,
Була барсын тыңларга.
Туган якка кайтып киләм әле
Яшьлек эзе буйлап уйланып.
Газиз әнкәм юлдан күзен алмый
Көтә сыман һаман моңаеп.
Туган авыл, газиз туган нигез
Һәркем өчен изге, кадерле.
Читтә түгел, бары туган илдә
Була икән кеше кадере.
Ак болытлар ага,
Сулар ярга кага,
Тирбәлә җәй туган ягымда.
Тауларына менсәм,
Җылы җилләр исә,
Киң офыклар сыя җаныма.
Кешене иленнән, йортыннан аерып,
Йөрткән күп юллар бар, җилләр бар.
Хәтердән җуелып, йөрәктән уелып.
Онытылып калган күп җирләр бар.
Ә сине, ә сине, ә сине, туган як,
Бар микән сагынмый торган чак?!
Челтерәп ага чишмәләрең,
Җиләккә бай урманнарың.
Читкә китсәм, сагындыра
Яшел хәтфә болыннарың.
Ераклардан балкып яна
Биектауның утлары.
Сөйкемле, сылу кызлары,
Эшкә уңган уллары.
Тарта уйлар, тарта хисләр
Балык Бистәм ягына.
Күңелдәге татлы сусау
Моңнарымда чагыла.
Алан чәчәкләре кызынгандай,
Кояш сибкән алтын таузанда,
Күңелем дә җәйгор биеп китә,
Тик бер генә җырлап узсам да.
Балачак сукмагы буйлап атлап киләм,
Хатирәләр ташый күңелдә.
Әнкәемнең назлы, җылы күз карашы
Онытылмый әле бүген дә.