Синсез язлар миңа кирәк түгел
Язларны мин көтеп ала идем:
Якты нурлар, гөлләр чоры яз.
Ялгыз калган моңсу минем җанга
Язгы җилләр назы гына аз.
Ялгыз калган моңсу минем җанга
Язгы җилләр назы гына аз.
Язларны мин көтеп ала идем:
Якты нурлар, гөлләр чоры яз.
Ялгыз калган моңсу минем җанга
Язгы җилләр назы гына аз.
Ялгыз калган моңсу минем җанга
Язгы җилләр назы гына аз.
Телмә лә бәгъерне, җанымны,
Моң сагыш утында яндырма.
Өзелгән чәчәктәй, чәчәктәй сулырмын,
Син мине ятларга калдырма!
Алмалары өлгермәсә,
Чияләрен өзәрбез.
Бергә чакта тормышның бар
Әчесенә түзәрбез.
Чык шикелле җемелдәшә
Муенсам сәйләннәре.
Күз алдымнан һич тә китми
Кояш кебек гел елмаеп
Каршыма килгәннәре.
Чыбылдыгың чуп-чуар,
Эчләрендә кем кунар?
Сызылып моңсу, якты таңнар аткан чакта
Мамык мендәр тешләп кем елар?
Мин озаттым сине еракларга,
Агыйделдә бозлар акканда.
Без хушлаштык, шунда, су буенда
Алсу-нурлы таңнар атҡанда.
Хатларыңны көтеп яшим,
Юкмы язар сүзләрең?
Сине генә яратам, дип,
Синең өчен җан атам, дип,
Акта иде күзләрең.
Яннарыңда кызлар булса,
Кызлардан, кызлардан көнләшәм,
Иренеңә карлар кунса,
Карлардан, карлардан көнләшәм.
Гомер дисбесенең төймәләрен
Бер-бер артлы алга тартамын.
Җиләк кебек чагым-яшьлегемне,
Җәйләремне инде озатамын.
Кырга чыктым, юлга чыктым,
Зәңгәр күккә карадым.
Зәңгәр күкләргә карадым,
Тугыз йолдыз санадым.