Аерылмас җыр

Сүзен, көен әйбәт белми торып,
Матур җыр башлавы бик кыен.
Җанга якын җырны бик тиз таптык:
Син сүзләрен белдең, мин — көен.

Җаным сызлый

Кышлар узып, ямьле язлар килсә,
Сагыш, шатлык чиксез көчәя.
Өмет тулы күзләр, күзләр көтеп,
Тезләнәләр серле хисләргә.

Агыйделдә берәү керләр чайкый

Агыйделдә берәү керләр чайкый,
Озын толымнарын чылатып.
Сөйгән яры киткән еракларга,
Агыйделкәй сылуын елатып.

Бөркет турында җыр

Хәбәр булып,
Килде болыт,
Кояш нурын каплады.
Давыл узды,
Оя тузды —
Бөркет дустын тапмады.
Ә баласы —
Күз карасы —
Сизмәде дә яшенне.
Ике канат,
Канап-канап,
Зур давылдан яшерде.

Үпкәләмә (беренче вариант)

Гафу итче, тагын үпкәләттем,
Хәзер үзем шуңа үкенәм.
Ник җибәрдем сине яннарымнан,
Кичер мине, кичер, үтенәм.

Янар чәчәк (беренче вариант)

Күкрәгеңә алып кадар чәчәк, янар чәчәк,
Эзләп тугайларга барырсың.
Син эзләмә аны, уз йөрәгең янар чәчәк,
Янар чәчәк булып кабынсын, янар чәчәк,
Яшьлегебез үзе янар чәчәк, янар чәчәк,
Тугайлардан аны эзләмә, янар чәчәк,
Тургайлардан биек күтәрелә, янар чәчәк,
Сайрый, җырлый, сөя, эзләнә, янар чәчәк.