Кирәк түгел сагыш
Күз яшьләре түгеп,
Еллар үтте диеп,
Сагышланып утта
Яшәгәнмен көеп.
Күз яшьләре түгеп,
Еллар үтте диеп,
Сагышланып утта
Яшәгәнмен көеп.
Сер сөйли урман офыкка,
Башын куеп иңенә.
Янымда сөйгәнем юкка,
Сөйли алмыйм мин генә.
Көзләр җиткән чакта язын безгә кайткан
Очар кошлар юлга җыена.
Зарыгып кына көткән бәхетемне алар
Алып китә төсле тоела.
Зарыгып кына көткән бәхетемне алар
Алып китә төсле тоела.
Акты ярсып кар сулары,
Карап тордым акканын.
Кабат атты ак чәчәкләр,
Тик син генә кайтмадың.
Ак каенның йөзен телеп
Исемеңне язгансың,
Миңа булган хисләреңне
Бүлеп аңа салгансың.
Сызып ташлап мине хәтереңнән,
Оныттым дип гомер итәрсең.
Очрый калсам әгәр (ялгыш) урамнарда,
Күрмәмешкә салышып китәрсең.
Иртә дә генә торам, юлга чыгам,
Иңнәремә шәлем ябынам.
Кемне сагынасың, дип сорамагыз,
Күк күгәрченемне сагынам.
Җил-давыллар куркытмыйлар мине,
Синең мәхәббәтең һаман минем янда.
Үрләр аша, калын урман аша,
Омтылам мин канатлы кош кебек алга.
Зөһрә йолдыз — таң йолдызы,
Таң беленгәч тә сүнер.
Кунак булып, кына, дуслар,
Килә икән яшь гомер.
Идел кичтем, дәрья гиздем,
Кереп киттем тугайларга, таллыкка.
Өзелә үзәк, яна йөрәк,
Янда сөйгән яр юкка.