Әнкәйгә
Чал чәчләрең тарап,
Ак яулыгым салдым
Дөньяларны тарткан
Иңнәреңә.
Синең куллар сөйсә,
Мин ышанам җирдә
Бөтен авырлыкны
Җиңәремә.
Чал чәчләрең тарап,
Ак яулыгым салдым
Дөньяларны тарткан
Иңнәреңә.
Синең куллар сөйсә,
Мин ышанам җирдә
Бөтен авырлыкны
Җиңәремә.
Әй, кадерле әнкәем минем,
Бер үзеңә җиде бала.
Җиде бала, җиде язмыш
Күңелеңә сыя ала.
Әткәй киңәшләре кирәк
Үсеп буйга җиткәндә.
Әнкәй догалары кирәк
Еракларга киткәндә.
Кайда гына булсам да мин
Йөрәк сезне сагына.
Әткәй — әнкәй ничек микән?
Сорау сеңгән җаныма.
Әти, бәгърем, бик еш искә төшә
Яннарыңда үскән чакларым.
Ул елларны күң(е)лем бик кадерләп,
Бәйрәм кебек күреп саклады.
Әтинең туган көненә
Ел да саен кайтабыз.
Төрлебез төрле ягыннан,
Әтием, дип әйтәбез.
Безнең авыл урамнары
Алты-җиде тыкырык.
Җырласам, җырларым бетмәс
Яннарыңа утырып.
Кошларга да канат үскәч,
Канатларга куәт күчкәч.
Калдыра бит туган оясын.
Сабый чагың үтте, кызым,
Сизми дә калдым кебек.
Сабыем булып бер сыен,
Җылы куеныма кереп.
Танго музыкасын ишетсәм,
Дулкын-дулкын тибә йөрәгем.
Дулкын-дулкын тибә йөрәгем,
Биемичә ничек түзәрмен?