Тибрәнә җыр күңелдә
Язын сыерчыклар кайтып,
Оясын тапса,
Бакчаларда алмагачлар
Шау чәчәк атса,
Кояш көлсә, ай елмайса
Илем күгендә, —
Тибрәнә җыр дулкыннары
Минем күңелемдә!
Авторы на букву: Г
Моңнар ява
Көзге күктән болотларны җыйнап,
Җылы яҡҡа оса аҡоштар.
Озакламас, килеп җитәр инде
Ак буранлы салкын ак кышлар.
Моң (икенче вариант)
Каян туа, каян килә моңнар,
Күңел түрләренә үтәрлек.
Сүнми һәм сүрелми торган булып,
Гасырларга барып җитәрлек.
Моң (беренче вариант)
Күңел тулы милли көйләр, моңнар бар,
Йөрәк юатырлыҡ дәртле лә җырлар бар.
Моң белән бергә атлап гомергә,
Язса иде шулай гөрләшеп яшәргә.
Моң, моң, моң,
Безнең күңелләрдә моң.
Моң, моң, моң,
Җырлар бүләк итә моң.
Моң һәрчак яшәсен,
Моң сезгә бәхет китерсен.
Моң һәрчак яшәсен,
Моң сезгә бәхет килтерсен.
Моң канаты күңелләрдә
Сандугачлар сайраганы,
Чишмәләр чылтыраганы.
Күңелләргә, мәңгелеккә,
Моңнар булып уелганмы?
Моңнар булып уелганмы?
Яшьлек җыры
Ничә еллар аша, урап юллар узып,
Яшьлек яры белән табыштык.
Күп ялгышлар аша, ялгызлыкка түзеп,
Бәхет өченгәме кавыштык.
Гастрольчелар җыры
Тәгәрмәчләр ярышы,
Машиналар тавышы,
Сәләм бирә танышлар
Иркен юлларда
Барган чакта көлешеп,
Барган чакта серләшеп
Барган чакта җырлашып
Гармун кулларда.
Яшь гомер
Яшь гомер бер узгач,
Кайтмый ул яңадан.
Тик минем яшьлек никтер кайтыр кебек;
Яшьлектә сөйгән яр,
Сагындым, килеп ал,
Сине көтәм һаман, дип әйтер кебек.
Яшь кызларга
Чәчәккә күмелсен,
Кояшка үрелсен, —
Үстер син яшьлеген гөлләрен
Гомергә бер килә,
Кадерен бел генә —
Унсигез яшь тулган көннәрең.
Яшьлегем кайтавазы (беренче вариант)
Ерак язлар аша
Таныш казлар дәшә —
Үткәннәрдән алар кайтаваз.
Әмма синсез генә,
Әмма минсез генә
Болыннарга шаулап кайта яз.
