Синсез яшим
Яннарымда син булмагач
Бер яме юк дөньяның.
Сагышлардан арыналмый
Синсез яшәвем, җаным.
Яннарымда син булмагач
Бер яме юк дөньяның.
Сагышлардан арыналмый
Синсез яшәвем, җаным.
Яратам дип, иркәм, әйтмәсәм дә
Аңларсыңдыр, беләм уеңны.
Җан тилмереп көткән тансык сүзне
Әйтү әллә дисең кыенмы.
Синнән башка үлеп китәрмен дә
Дөрләп януымнан туктармын,
Сиңа дигән иң кадерле сүзне
Әйтми калырмын дип куркам мин.
Уткән язларның,
Уткән назларның,
Матурлыкларын
Чыкмыйм эзләргә.
Язлар шатлыгы,
Назлар сафлыгы,
Синең күзләрдә,
Синең күзләрдә.
Синең күзләр якты йолдызлардай
Нур сибәләр, ялкын сибәләр.
Йә еласын мындый матур күзләр
Кемне икән өзелеп сөяләр?
Карадым да синең күзләреңә,
Әллә нишләп китте күңелем.
Серле бер кыл гүя чыңлап китте,
Йөрәгемнән моңнар түгелде.
Яшьлегем чәчәк атканда
Сине сөйдем, гүзәлем.
Тик бер үзем генә беләм
Үзәгем өзелгәнен.
Сиңа бактым, синдә таптым
Күңел көткән сөюне.
Ул тылсымлы сөю белән
Бергә яну-көюне.
Син әле, син әле
Язмышым бүләге!
Кил әле, кил әле!
Сөямен бел әле!
— Сөймисеңдер, юктыр, чынлап сөйсәң,
Бүләк итәр идең бер чәчәк… —
Бүләк итәр идем, әгәр тапсам
Синнән гүзәлерәк гөлчәчәк.