Зәңгәр күзле кызны сагынам
Узган яшьлек сыман,
Ярсу хисләр ерак,
Агалар да, еллар, агалар.
Еллар сәйләнендә, гөлләр бәйләмендә,
Шиңми торган яшьлек җыры бар.
Узган яшьлек сыман,
Ярсу хисләр ерак,
Агалар да, еллар, агалар.
Еллар сәйләнендә, гөлләр бәйләмендә,
Шиңми торган яшьлек җыры бар.
Илаһи чишмәм, моң тулы синдә,
Сихри җырыңа гомер табынам.
Идел—диңгезләр эзләп барасың,
Күңелем ярында уелып каласың.
Гомер чишмәсе, әй изге чишмәм.
Синдә үтте гомеремнең
Матур чаклары.
Шуңа истән чыкмый бер дә
Буа яклары.
Күлмәгең ак, күңелең пакъ,
Түбәтәең чигүле.
Чит итмисең, үз итәсең,
Дус итәсең син һәр кемне.
Башкортстаным кунакчыл як,
Ул безнең изге кала.
Баллап кына чәйләр эчсәң,
Тәнеңә шифа була.
Арча, диләр, Арча, диләр,
Арча биек тауларда.
Язмыш адәм балаларын
Йөртә әллә кайларда.
Шатлыкларны тыныч (шашып) каршыладым,
Кайгыларны яшьсез күтәрдем.
Яннарымда дуслар булгангамы,
Тоймаганмын еллар үткәнен.
Чык суларын эчеп үстем, синең
Кояш нурларында коенып.
Яшьлек синдә вәгъдә-иман бирде
Ак каеннарыңа сыенып.
Сарман юллары сузыла
Җанымның кылларыдай.
Күңелдә кала уелып
Җырларның юлларыдай.
— Сеңлем тугач, ничек шатланганым
Бүгенгедәй әле дә исемдә.
— Синең кебек булсам иде дип,
Теләгәнем истә минем дә.