Карлар күмгән юлларны
Кышның озын моңсу кичендә
Яшь чакларым төште исемә.
Тышта буран, ява ап-ак кар,
Сөйгән ярым, сагнам — каршы ал.
Кышның озын моңсу кичендә
Яшь чакларым төште исемә.
Тышта буран, ява ап-ак кар,
Сөйгән ярым, сагнам — каршы ал.
Алтын алкаларым сынса,
Алырсың микән алка?
Булырсың микән үземә,
Калырсың микән ятка?
Гомерләр үткәндә, йомгакны сүткәндә,
Табыла, яңара язмышлар.
Үкенеп, үкенеп кайтмаслык еллар бар,
Яшьләргә чыланган ялгышлар.
Гармун моңнары яңырый
Кичен чишмә буенда.
Бер яшь егет гармун уйный,
Кемнәр икән уенда.
Сәбәбен тап, күңелем так,
Үкенмәбез бергә булсак.
Өзелеп лә яратыр чак,
Кайт яныма, сәбәбен тап.
Юк, юк, дидең, кагылма күңелем кылына,
Ничекләр түзим соң, йөрәк бит сагына!
Елмаеп көлүең,
Сөйкемле бу күзең…
Салкын кочак мәхәббәтсез яшәү,
Күпкә авыр парлы парсызлык.
Тиң ярларны очратуы кыен
Чын йөрәктән сөя алырлык.
Исеңдәме, җаным, синең белән
Тәүге кабат очрашулар?
Шул мәлдән соң безнең гашыйк җаннар
Гомерлеккә бергә кавыштылар.
Синдәй утны, синдәй шукны
Булмагандыр күргәнем.
Башларымны әйләндердең,
Җаныма ут үрләдең.
Өзелеп яраттым,
Син диеп җан аттым,
Тиңләдем күгемнең аена.
Киттең дә югалдың,
Дөньяма моң салдың,
Күңелем зар елый, юксына.