Кыңгыраулы мәктәп еллары

Кошлар да бер шулай таралалар,
Сау бул инде, туган оябыз!
Офыкларга карап очар өчен
Иңнәрдә без канат тоябыз.

Өфе — Казан дуслыгы

Дуслыктан да кадерлерәк
Бер нәрсәдә юк,
Кеше күңелен һәр вакытта
Җылыта дуслык, җылыта дуслык.

Өф-өф итеп

Малай туды безнең. Нинди шатлык!
Икебезгә уртак бәхет таптык.
Үстерәбез аны исебез китеп,
Өф-өф итеп, еф-өф итеп.

Өлгермибез…

Өлгермибез, һаман өлгермибез без
Сандугачлар моңын тыңларга.
Һаман эштә, һаман мәшәкатьләрдә,
Вакыт та юк юк-бар уйларга.
Заман шундый, без ашыгып барабыз,
Ашыкмасаң — узып китәләр.
Тормыш шундый, һаман соңга калабыз,
Адым саен юлда киртәләр.

Әче (ачы) балан язмышы

Бурап-бурап карлар ява,
Ап-ак булды аланнар.
Тик кып-кызыл яулыкларын
Салмадылар баланнар.