Мин сагынам яз иртәсен
Мин сагынам яз иртәсен,
Аккан чакта ташкын сулар,
Йөрәгемдә чаң кагалар
Язгы уйлар, язгы моңнар.
Мин сагынам яз иртәсен,
Аккан чакта ташкын сулар,
Йөрәгемдә чаң кагалар
Язгы уйлар, язгы моңнар.
Мин язларны алдан көтеп алам,
Моңнарына бирелә башкаем.
Мин беренче чәчәкләрне җыйган
Урыннарга барам яз саен.
Өй каршындагы миләшләр,
Аңлагандай теләкне,
Чакыралар бушатырга
Сагыш тулы йөрәкне.
Өй каршындагы миләшем —
Минем якын сердәшем.
Чуалса фикер-хисләрем,
Аның белән сөйләшәм.
Өй түрендә миләш
Иелә җилләр тигәч,
Тәрәзәгә карап кызара.
Өзгәләнмә миләш —
Булчы якын сердәш,
Мәхәббәтен көткән кызларга.
Якын гына әрәмәдә
Сайрап тора кошлары.
Хөрмәт итеп яшәү язсын
Сезне-якын дусларым!
Ләйсән яңгырлар яуганда,
Бар кешеләр көлешә.
Җирдә бөтен кешегә дә
Көлү шундый килешә.
Тәүге күкрәү белән илһамланып
Эзләгәндә парын язмышлар.
Язгы урман безне кавыштырды —
Хуш ис сибә иде ландышлар.
Яңгыр, яңгыр, җылы яңгыр, чәчләр чылата,
Каеннарны чыклар белән, август елата.
Җәй безнең белән хушлаша,
Күңелем минем адаша,
Көзге яңгыр сагышлар ата.
Көзге урман аша юлга чыктым,
Камышларны үбеп җил уза.
Тирә-ягым сихри моңга талган:
Үзе бер тамаша, могҗиза.