Сирень бураны
Адашыпмы килеп чыктык
Яр буе урамына,
Көтмәгәндә торып калдык
Сиреньнәр буранына.
Адашыпмы килеп чектык
Яр буе урамына,
Ялгыз гына карап торам
Сиреньнәр буранына.
Адашыпмы килеп чыктык
Яр буе урамына,
Көтмәгәндә торып калдык
Сиреньнәр буранына.
Адашыпмы килеп чектык
Яр буе урамына,
Ялгыз гына карап торам
Сиреньнәр буранына.
Син дулкыннар тавышын тыңладыңмы
Өермәле шаулы диңгездә?
Без дулкыннар, менә, күбекләнеп,
Ашкынабыз кич тә, көндез дә.
Таралды инде болытлар,
Аязды һавалар.
Иделдә зәңгәр дулкыннар
Ярларга кагалар.
Сау бул, җәй!
Хушыгыз, елгалар!
Хушыгыз, болыннар, кырларым!
Мин сездә туйганчы уйнадым,
Иң матур җырларны җырладым.
Су буйларында йөргәндә
Чәчәкләргә эндәштем.
Сары чәчәкләрем белән
Синдәй күреп сөйләштем.
Әле яңа гына миңа
Ак такыя үргән идең.
«Сине генә, сине генә
Сөям, бәгърем!» — дигән идең.
Кояшлы иртә,
Кояшлы көннәр.
Сарманда кызу,
Кайда соң җилләр?
Сарманда җәй, Сарманда,
Сарманда җәй.
Түбәләр кыза
Һәм юллар кыза,
Һәм машиналар
Бер-берсен уза.
Сарманда җәй, Сарманда,
Сарманда җәй.
Җырла, егет, киреп киң күкрәгең,
Яңгыратып Уралның буйларын.
Кайда да гына сайрый сандугач,
Су буйкайларында тугайда.
Юлда йөреп ардым — талдым,
Сусадым,
Атлар хәлем калмагандыр
Бер адым.
Изрәгән тән кичке талгын
Җил көтте…
Сандугач, сайрыйдыр,
Тирәктә авызы,
Зыңласа да, йөрәккә.
Тау астында салкын чишмә
Чылтыр-чылтыр агадыр.
Сөйгәннәр сөйгәнен ала,
Безнең сөйгән каладыр.
Дөнъясында ямь табалмый
Гомерен узып барадыр.