Зәңгәр кыңгыраулар
Кырда йөргән чакта кыңгырау гөл
Бүләк иткәннәрең истә гел.
Шуннан бирле, сине сагынганда
Кыңгыраулар чыңын ишетәмен.
Кырда йөргән чакта кыңгырау гөл
Бүләк иткәннәрең истә гел.
Шуннан бирле, сине сагынганда
Кыңгыраулар чыңын ишетәмен.
Үпкәләмәде микән,
Ачуланмады микән?
Уйнап әйткән сүзләремне,
Зәйтүнәкәй, акчарлагым,
Чынга алмады микән?
Сөялгәнсең чатта баганага,
Яфрак төсле сары йөзләрең.
Кызганмыйча күңелем чыдый алмый,
Бигрәк моңлы карый күзләрең.
Таулар сере — синең ачкан серләр,
Таулар керә минем төшемә.
Күңел күзем һаман сиңа карый —
Ерактагы якын,
Ерактагы якын кешемә.
Уяндыңмы, елмай —
Көнне башла шулай.
Елмай үз-үзеңә,
Әйтәсе сүзеңә,
Тәрәзәдән кергән,
Өйне нурга төргән,
Һәрчак изге көнгә,
Сәлам биргән гөлгә.
Кыш җитте диеп кайгырмыйк,
Кышлар мәңгелек түгел.
Кышлар мәгелек түгел, дип
Җырлыйк әле бүген дә.
Нигә син көләсең,
Бәгырьне теләсең?
Югыйсә син генә
Серемне беләсең.
Нигә син көләсең,
Көнләшеп үләрсең —
Кемнәрнең шатлыгын
Урталай бүләсең?
Ни булды җаныма, ни булды?
Әллә күк, әллә җир убылды?
Куаныч коесы корыды,
Калмады дөнъяның кызыгы.
Казаннардан гына ла килгән матур акбүз атка(й)
Утыртырга сөйгән лә җәрем җук:
Җаннарымны гына ла җарып кына бирер идем.
Үз җанымнан артык ла җаным җук.
Киләчәккә уйларым бар, якты уйларым.
Сезнең белән үтсә иде гомер юлларым.