Яшь төзүчеләр
Күз өстендә каш кебек ул — төзүче,
Йортлар сала таш тезеп ул — төзүче;
Кояш кертә өйләргә ул — төзүче,
Жирне бизи ашкынып ул — төзүче.
Күз өстендә каш кебек ул — төзүче,
Йортлар сала таш тезеп ул — төзүче;
Кояш кертә өйләргә ул — төзүче,
Жирне бизи ашкынып ул — төзүче.
Колач җәеп каршы алдың
Син яшьлек елларымда.
Бәхетле язмыш теләдең
Нур сибеп юлларыма.
Шомыртлар белән узышып
Язлар саен ак чәчәктә,
Авылым алмагачлары,
Чәчәкләрне көнләштереп,
Гүзәл яши, гөрләп яши
Минем авылдашларым.
Моңлы чишмә уяна кич,
Гөлбакчасын йөгереп чыгам,
Кем моңлана — күренми һич.
Яшьлегем чишмәләре
Еракта халкым моңнарында,
Авылда гармун телләрендә,
Калыр ул, югалмас чишмәләр.
Гомеремнең гүзәл мизгелләре
Үтте синдә татлы төш кебек.
Таныштырдың күпме дуслар белән,
Күңелләргә салдың зур өмет.
Бакчадагы гөлгә сине
Тиңләр идем, яшьлегем.
Гөлләр көзен саргаялар,
Ә син мәңге яшь минем.
Басу уртасында — яшел утрау,
Учма-учма каен, наратлар.
Яшел сагыш булып сибелгәннәр
Авылларсыз калган зиратлар.
Ярый ла син бар, туган як,
Читләрдә сагынырга.
Яшел бөдрә талларыңа,
Мөмкин тик табынырга.
Авылларда киң таралган
Исеме аның «Ярты».
Ансыз яши алмый бүген,
Ни яше дә, ни карты.
Мәңге яши күңелләрдә
Гөл бакчалы Янаул.
Янаулга бер килгәннәр,
Мәңгелеккә кала ул.
Янаул, Янаул!
Мәңгелеккә капа ул.