Түбән Кама утлары
Уяна Урал ягында
Алсу таң билгеләре,
Нурлана Кама ярында
Безнең шәһәр өйләре.
Уяна Урал ягында
Алсу таң билгеләре,
Нурлана Кама ярында
Безнең шәһәр өйләре.
Бу дөньяда барчабыз да,
Без адәм балалары.
Гасырлар аша күрәбез,
Кан, сугыш, яраларны.
Атлар күрсәм оча күңлем,
Хыял кошым канат кага.
Ат өстендә мәйдан тоткан
Малай чагым кабатлана.
Елгалар актылар ташып,
Ай булды сөюгә шаһит,
Аңа ачтым мин йөрәк серемне…
Вәгъдәләр биреп гомергә,
Бик бәхетле идек, нигә
Югалттым, иркәм, мин сине?
Солдатларның аналары,
Солдатларның аталары, —
Үстермәдек сугыш өчен балаларны.
Ут эченә керәм, диеп.
Мин үтерәм, кырам, диеп,
Язмышларын әллә алар сайлаганмы?
Туган телдә һәрбер хисне
Җөмләгә төреп була.
Әйтергә теләгәнеңне
Әйтеп бетереп була.
Туган көн төне хыял төнедер,
Уйлыйсың, беләм, янып кемнедер
Үткәнгә кайтсам — хәтер яңара.
Көтәсең бугай… Бәлки, минедер…
Дөньяда син иң кадерлем,
Бердән-берем син минем.
Ниләр генә бүләк итим
Туган көнеңә синең
Салмак кына чайкалабыз
Гомерләр диңгезендә.
Куаныч-шатлык китерсен
Һәрбер туар көн безгә.
Кыздыра җирне ал кояш нуры,
Эсседән тынган кошларның җыры.
Яңгырата кырны, шаулата кырны
Машиналарның армас моторы.