Умырзая (икенче вариант)
Күңелемә килеп кердең
Язгы ташкын, күкрәү булып,
Тәүге ләйсән булып явып,
Язгы умырзаялар алып.
Улыма
Яшәүнең шунда яме,
Дөньяң түгәрәк булса.
Шул дөньяларга гамъ өстәп
Көтеп алган улың туса.
Улым үземә охшаган
Үчтүк, үчтүк, улыма,
Утыр җайлап кулыма.
Күз тимәсен үзеңә, һай,
Охшагансың үземә, һай, һай,
Һай, һай, һай, һай!
Ул Казанда яшәгән
Зур кыяга баскан яшь бөркеттәй,
Ильич тора мәрмәр ташында.
Без-чәчәкләр җыеп китерәбез,
Баш иябез аның каршында.
Уйламый гына ярат
Бер карасаң — ят кебек син,
Бер карасаң — бик үз дә…
Кулларың алма кулымнан,
Күзләрең алма күздән.
Узган гомерем
Сандугачлар өзелеп, өзелеп сайрый,
Сызылыплар таңнар атканда шул.
Узган гомеркәйләр кире кайтмый,
Сулар кирегә акса да.
Төзүчеләр җыры
Яраткан җирләрем, дусларым күп минем,
Аларны күңелдә саклармын.
Онытмыйм ул Баулы, Ютазы юлларын,
Болгар, Әтнә, Казан картларын.
Тәңрем
Озак тынмый эзләде күңелем үз алласын,
Бәхет өчен дип тудыргандыр ана баласын.
Барлык илаһлардан сине өстен күрдем, Тәңрем!
Яклаучым минем, иң якын син булуын белдем.
Күктәндер иңдерелде үземә илаһи көч,
Янды йөрәк, кабынды дәрт, инде сүнмәс ул һич!
Тәгәрмәчләр
Тәгәрмәчләр тәгәриләр
Келдер-келдер.
Гармун тартып җырлап
Бара кемдер.
Хуш ис бөркеп кала кырлар
Тирә-якта,
Тәгәрмәчләр көйләп бара
Шушы хакта.
Түзәргә кирәк (беренче вариант)
Кулларны-кулга кушып, уйларны-уйга
Ашыгалар гашыйклар тормыш юлына.
Языла да тузыла аяз һавалар,
Яраланып тарала якын аралар
