Газиз Өфем
Газиз Өфем, гүзәл калам,
Синдә генә бәхет табам,
Ераклардан сагынып кайтам
Сиңа кабат, әй башкалам.
Сине мактап куп җырланган,
Күпләр сиңа гашыйк булган.
Шул бик күпләр арасыннан
Мин дә гашыйк сиңа, Өфем.
Газиз Өфем, гүзәл калам,
Синдә генә бәхет табам,
Ераклардан сагынып кайтам
Сиңа кабат, әй башкалам.
Сине мактап куп җырланган,
Күпләр сиңа гашыйк булган.
Шул бик күпләр арасыннан
Мин дә гашыйк сиңа, Өфем.
Кулың болгап калдың су буенда,
Ярның бу ягына чыкмадың.
Яулык алып күз яшеңне сөрттең,
Еладың шул, түзмәдең…
Ишеккәем алды, һай, куш тирәк,
Куш тирәккәй төбе җир җиләк.
Җиләкләре пешкән, һай, җыйган юк,
Яшь гомерләр узды — сизгән юк.
Тауларың күккә олгашкан,
Үзәктә үзәннәрең.
Йөрәгем аша аткандай,
Җилемем, Җигәннәрем.
Бигърәк матур шул Урал — туган ягым,
Синнән дулкынган күңел — уйлата, җырлата.
Юкә аңкый, сыймый күкрәккә,
Бал кортлары оча геү килеп.
Сагындым ла чишмәләрнең
Челтерәгән тавышын.
Төштә күрәм бәбкә саклап
Уйнап үскән тау башын.
Илаһи чишмәм, моң тулы синдә,
Сихри җырыңа гомер табынам.
Идел—диңгезләр эзләп барасың,
Күңелем ярында уелып каласың.
Гомер чишмәсе, әй изге чишмәм.
Гомер юлларыннан балачакны эзлим,
Күңелемдә һаман бала мин.
Балачактан бәхетлерәк мәлне
Эзләсәм дә, никтер, табалмыйм.
Зөя өсләрендә акчарлаклар,
Буа ягын сагынып кайталар.
Зөя буе сабан туйларын
Буалылар көтеп алалар.
Игенчеләрнең күңеле
Кояштай якты икән.
Буа алмалары кебек,
Телләре татлы икән.