Кемдер керде арага…
Санаулы көннәр тиз уза,
Күгең аяз чагында…
Әле генә җәйләр иде…
Инде кошлар кагына.
Кердем карурманнарга
Кердем карурманнарга,
Калдым караңгыларга.
Газиз башлар сау булганда,
Нигә ямансуларга?..
Киек казлар (өченче вариант)
Каңгылдашып күктән
Киек казлар үтә.
Казлар күңеле сизә көз аен.
Казлар сагыныр фәкать
Җылы язны гына,
Мин бит сагынам сине көн саен.
Кил миңа
Әгәр сиңа килер юл булмаса,
Киек каз юлыннан кил миңа.
Киек казлар сиңа юл бирмөсө,
Җилләр булып исеп кил миңа.
Кил син миңа (беренче вариант)
Кышлар салкын димә, кил син миңа
Сагынганда бергә чакларны.
Җылы тыным белән эретермен
Чәчләреңә кунган ак карны.
Килер булсаң, соңлама
Тормыш юлын бергә үтәр өчен,
Мәңгелек яр, юлдаш, пар кирәк.
Ялгызлыкка түзми әрнеп яна,
Ялгыз яна яралы йөрәк.
Килерсең кебек яныма
Сер сөйли урман офыкка,
Башын куеп иңенә.
Янымда сөйгәнем юкка,
Сөйли алмыйм мин генә.
Кайтырсыңмы син дә
Киек казлар оча каңгылдашып,
Түшләренә җилләр урала.
Сагынулары каурый-каурый булып
Ятып калды безнең урамда.
Калдырдың да киттең
Калдырдың да киттең,
Мине ятим иттең.
Карамадың кире борылып.
Сине искә алам,
Шуннан ләззәт табам,
Эзләреңә атлыйм орылып.
Кара мәче
Сөюдән ашкынып,
Йөргәндә очынып,
Аермыйча акны карадан.
Йөрәккә шик салып,
Сине миннән алып,
Кара мәче үтте арадан.
