Төнбоеклы күл буенда
Төнбоеклы күл буенда
Саклана безнең эзләр.
Текәп карыйлар шикелле
Миңа бик таныш күзләр.
Төнге серенада
Тәрәземә төшкән ай нурлары
Сагыну сәламнәрем илтсәче.
Сөюләрем моңлы бер җыр булып
Күңелемдә чыңлап үтсәче.
Төнге утлар
Төнге утлар, төнге утлар…
Калдылар еракларда.
Калды утлар, син дә калдың,
Кул болгап ерак ярда.
Төнге учак
Яр буенда бергә йөргән идек,
Яккан идек бергә учаклар.
Төнге учак кебек дәшеп тора
Ай нурында йөзгән ул чаклар.
Төрек кызына
Бер күрдем, гомерлек истә калдың.
Күз карашың сары сагышларга салды
Сөю гөле сүрелмәскә тиеш мәңге.
Бер төн өчен бирер идем мин барысын
Кайда син минем шатлык
Истә син әле дә-ә
Бәхет без бергә таптык
Югалта күрмә.
Төшемә кер
Юкка икәнен дә аңлыйм,
Тик мин сине оныталмыйм
Син дә искә төшерә күр —
Бер булса да төшемә кер
Төшемә кер!
Көн дә кермә, бер генә кер!
Бер генә кер,
Кер генә, кер…
Таштугай
Таштугай ла, синең камышыңны
Җиз курайкай итеп тартаем.
Таштугай ла, синең кәккүгең юк,
Үз Уралкаема кайтаем.
Туган ягым — Туймазы
Барган җирдән очып кайтам,
Әйтерсең лә кыр казы,
Синнән гүзәл башка җир юк,
Туган җирем — Туймазы.
Туган як моңнары
Туган яктан киткән чакта
Сагынмам кебек иде.
Йөрәктә сагыш утлары
Кабынмас кебек иде.
Туй чәчәге
Туемда син чәчәк бүләк иттең,
Шул чәчәгең калды күңелдә.
Онытырмын диеп уйласам да,
Онытылмый икән гомергә.
