Горурлыгым туган илемдә
Туган җирем, туган халкым диеп
Утлар-сулар кичкән улларың
Матурлыкны, гүзәллекне җыйган
Зифа буйлы, горур кызларың
Туган җир
Гүзәл ил ( Башкортостан )
Бар җирдә бер гүзәл ил —
Минем туган илем.
Ул — яшел урман — кырлыр,
Йомшак назлы җиле.
Кош булып канат җәеп
Оч икән, коч икән!
Әй җирем синдәй гүзәл
Бар микән илләр бүтән,
Бар микән.
Гүзәл җирем
Нурлы җирем минем, моңлы җирем,
Яшә мәңге тыныч балкышларда!
Чәчәк исе килсен җилләреңнән
Аклык кына булсын ак кышларда!
Гүзәл Өфем — баш калам
Тау башында балкый бер кала,
Ул кала Өфе дип атала.
Яктырак яна йолдызлары:
Матурлар егет һәм кызлары.
Гүзәлем Чаллы
Кама буйлары таллы,
Карап күзләрем талды.
Иркәм биргән кулъяулыкны
Шул таллар алып калды.
Әй гүзәлем Чаллы, Чаллы,
Йөрәкнең янган чагы.
Гөлләр иле
Туган ягым — гөлләр иле,
Гөлләр, сөмбелләр иле.
Гөлгә кунып сайрап кына
Үскән былбыллар иле.
Далаларым
Далаларым, сезгә карап дулкынланам,
Мин бит күпме язлар ямен күргән чабан.
Җырлап киләм домбра чиртеп ат өстендә,
Яшьлек дәрте янып тора шат йөземдә.
Уа малым, әй ширкенай,
Җәйләүләрем иркен, бай!
Дан сиңа, дан, Башкортостан!
Уралымның иркен күкрәгендә
Азат шоңкар горур очканын
Карыймын мин чиксез шатлык белән:
Дан сиңа, дан, Башкортостаным!
Газиз илем — Туган җирем
Бала чагым узган җирем,
Газиз илем — Туган җирем,
Туган җирем,
Син тормышым, җырым минем,
Мәхәббәтем, моңым минем,
моңым минем,
Сөям сине, нурлы җирем.
Газиз туган як
Иделе киң, диңгезгә тиң,
Ямьле безнең туган ягыбыз.
Башка бер ил кирәк түгел,
Шунда үтсен тормыш юлыбыз.
