Ямьле җәй
Серле була, моңсу була
Авылымның кичләре.
Эссе җәйдә чәчәк атты
Күңелемнең хисләре.
Табигать
Ялгыз төнбоеклар
Яшьлеккәем узып артта калды,
Борылсам да күренми инде.
Соңлап кына өзгән төнбоеклар
Йөрәккә дәва булмас инде.
Ялгыз миләш
Кышкы урман аша юлың,
Тирә ягым тып — тыныч.
Тантаналы тынычлыкта,
Арта гына куркыныч.
Күзем төште бер нигә,
Тукта, анда кем тора.
Туңган дөнъя уртасында,
Ялгыз миләш утыра.
Ялгыз каен (беренче вариант)
Ялгыз каен булмый, диләр,
Ялгыз каен күлләрдә ләй;
Ялгыз каеннардан ялгыз
Мин бүгенге көннәрдә.
Яз җитте
Җылы җил сирпеп үтте,
Агачларны селкетте:
— Уяныгыз, уян тизрәк,
— Яз җитте,
— Әй, яз җитте!
Яз шатлыгы
Яфрак яра ак каеннар,
Елгаларда су ташый.
Бөтен җирдә яз шатлыгы! —
Җырлыйсы килә башлый.
Яз сулышы (икенче вариант)
Яз килүен сизәм күңелем белән —
Нинди рәхәт иртән һавасы.
Кошлар җыры яңгырый һәр тарафта,
Яшәү ямен тоя барысы.
Яз мизгеле
Көнозына кояш карап
Көлтәләп сибә нурын.
Күзен ачып болын уйсу,
Ачты карлы юрганын.
Яз кояшы
Яз килүен хәбәр итеп,
Якты кояш балкый күктә.
Яшәү дәрте һәр йөрәктә,
Яз шатлыгы һәр күңелдә.
Яз килә (беренче вариант)
Әллә кыш бетеп бара, тәрәзне ачып кара,
Кошлар сайраулары бүген моңлырак төсле.
Сыерчыклар кайтканнар, бердә карамаганнар,
Күрәсен сыерчыкларның сагышы көчле.
