Көтмә, күңел
Әйтегезче: кемнәр кискән
Сандугач сайрар талны?
Әйтегезче: нишлим, дуслар,
Югалткачтын сөйгән ярны.
Сагыну
Көтәм (беренче вариант)
Буран булып, урам тулып
Очты күңел кошым.
Яуды карлар, синсез яуды,
Синсез узды кышым.
Көтәм сине (өченче вариант)
Сине көтәм, шәфәкъ шәүләседәй,
Офыккача сузылсачы хәбәр.
Иңнәремнән таулар төшәр сыман,
Кайтам, диеп, аваз салсаң әгәр.
Көтәм сине (беренче вариант)
Син кайларда йөрисең икән,
Алтыным, көләч йөзле иркәм?
Кайтырсың дип мин өмет итәм.
Мин сине һаман көтәм, көтәм.
Көтәм сине (икенче вариант)
Өметемне өзми көтәм сине,
Кайтырсың, дип, бәлки, көзләрен.
Саргайган күк миләш яфраклары,
Саргаядыр минем йөзләрем.
Көтәрмен мин, ахры, гомерем буе,
Өмет учакларым сүнгәнче,
Өннәремдә килеп бер елмайчы,
Төшләремдә чәчкә биргәнче.
Көтәм сине, балам!
Көтәм сине, җырлы язлар килеп,
Кар сулары шаулап акканда.
Көтәм, балам, бакчабызда гөлләр
Матур чәчәкләрен атканда.
Күңелдән китмәсен сагыну
Өзелеп сагындым, шүңамы
Бар дөнья сарыдан ябынган.
Тузгытып сап-сары яфраклар.
Син киттең күңелем ярыннан.
Күңелем түрендә
Урманнарым, кырларымны
Мин бик сагындым.
Җилләре дә шифа миңа
Туган ягымның.
Күңелем язлар көтә
Кайсы язның ярсу елгалары
Ярсыттылар минем йөрәкне,
Кайсы таңнын сайрар сандугачы
Сагыну җырын миңа өйрәтте?
Күңелкәем сине уйлыйдыр
Колагымда нәфис тавышкаең
Күк кыңгырау булып чыңлыйдыр,
Күк кыңгырау чыңын тыңлый-тыңлый,
Күңелкәем сине уйлыйдыр,
Шул тиклем дә сусап сагынуларга,
Йөрәккәем ничек чыдыйдыр?
