Мин дә шул торналар шикелле
Торналар кычкырып уздылар,
Кычкырып уздылар илереп.
Мин беләм: өзелде җаннары
Туган җир калганын сизенеп.
Торналар кычкырып уздылар,
Кычкырып уздылар илереп.
Мин беләм: өзелде җаннары
Туган җир калганын сизенеп.
Көзге урман, каен яфраклары
Әкрен җилдән җиргә коела.
Сары яфрак сыман сары сагыш
Әйдәп килә гомер буена.
Без танышкан чишмә юлына
Рәсмең тотып чыгам кулыма.
Күкрәгемә кысам рәсмеңне,
Иреннәрем әйтә исмеңне.
Мин сагынам синең яшьлегеңне,
Буй-сыныңны, карашларыңны.
Күз нурлары бергә үрелгәндә
Алсуланып киткән чагыңны.
Мин сине шундый сагындым,
Сизәсең микән шуны?
Ак бураннар урап алса,
Табарсың микән юлны?
Мин сине эзлимен,
Тынгылык (тынычлык) белмимен,
Эзлимен, түзмимен…
Эндәш, кайда син?
Хәтердә күзләрең,
Елмайган йөзләрең,
Ягымлы сүзләрең…
Эндәш, кайда син?
Туп-туп кына басып килә
Көмеш тояк тулпар атым, һай!
Канатланып үзем киләм,
Җитмәс, диеп, язган хатыма
Язгы кичләр юмарт була
Сагышка, моңга.
Сагыш, моң, йөрәккә үтеп,
Әйләнә җырга,
Язгы хисләр күңелеңне
Дәшсәләр юлга,
Көтәрмен диген антың бар,
Ялгышма, уйла!
Борма борма юллар тасмасы
Офыкларга кереп югала
Көтеп арысам да,
Көтеп саргайсам да,
Әллә ниләр күңел юрама.
Көткәнсеңдер, әткәй, кайталмадым,
Читтә йөртте язмыш юллары.
Сиңа атап җырым язылмады,
Ялгышымны соңрак аңладым.