Көз җитә, дип моңсуланма
Ел артыннан еллар тизләнә лә
Ерак калмый икән көзгә дә.
Көзләр диеп моңсуланыр чаклар
Якыная инде безгә дә.
Ел артыннан еллар тизләнә лә
Ерак калмый икән көзгә дә.
Көзләр диеп моңсуланыр чаклар
Якыная инде безгә дә.
Бардым күлгә, салдым кармак,
Безгә балык эләкми шул;
Урманнарда яна, яна, яна сары балкыш,
Сизелми дә җиткән көз дисең.
Үзең әле һаман кырлар буйлап
Яшеллеген җәйнең,
Яшеллеген җәйнең эзлисең.
Көз сәламен әйтеп җилләр исә,
Серле сагыш мили күңелне.
Суынмасалар да язгы хисләр,
Ярсу йөрәк бераз сүрелде.
Челпәрәмә килде уйлар, барыр юлларымда томан,
Газаплардан арыган йөрәк уян инде, инде уян,
Гомеремнең синдә булган көннәренә кабер уям,
Ул көннәрнең көндәлеген сары битен йә хуш ябып куям.
Су буенда кыяк үлән,
Кыеп аласы иде;
Мәңге сагынмаслык итеп
Карап каласы иде.
Күл буенда сирень гөлләре
Быел назлар икән кенмнәрне?
Искә аласыңмы тугайда
Күбәләкле алсу гөлләрне.
Тәрәзәдән юлга карап торам,
Эзең ята карда уелып.
Таҗы сулган яран гөлдәй, хәзер
Яшәрмендер ялгыз, боегып.
Күрдем кошлар киткәнен,
Сиздем көзләр җиткәнен.
Сизми калдым, күрми калдым
Яшьлегемнең үткәнен.
Ак мамыклар оча микән
Аккошлар кагынганда.
Җаннарымны кая куйыйм
Назларын сагынганда.