Хисләрем — сынау
Очраттым сине якты язларда,
Төрдең син мине сөю-назларга,
Ярсу хисләрем ничек аңлатыйм?
Йөрәк сагышын ничек таратыйм?
Очраттым сине якты язларда,
Төрдең син мине сөю-назларга,
Ярсу хисләрем ничек аңлатыйм?
Йөрәк сагышын ничек таратыйм?
Клублардан озатамын
Гармунны сузып кына.
«Сөям» сүзен әйтә алмыйм,
Үтә көннәрем бушка.
Ниләр булды икән сиңа, ниләр,
Калтыранып үксеп елыйсың?
Учларыма сал син йөрәгеңне,
Кулларымның тойсын җылысын.
Дөрләп яна ялгыз учак,
Очкыннары җилгә оча,
Куркып җиргә төшәргә.
Мин дә учак булыр идем,
Бик тиз янып сүнәр идем дә,
Килми көчемнән
Юллар безне бер аергач,
Очрашкан идек ул чак.
Һәм шул җылы май кичендә
Кабызыйк дидем учак.
Юллар безне бер аергач,
Очрашкан идек шул чак.
Һәм шул җылы май кисендә
Кабызган идек учак.
Никләр сиңа күзем салдым,
Күңелемә кереп калдың.
Бер күз сирпеп карадың да
Төн йокымны минем алдың.
Әллә килер юлларыңны
Ак карлар капладымы?
Әллә күңелеңнең бурандай
Ярчыган чакларымы?
Җиделе лампа, бишле куык
Ватылды, җиргә төште, шул;
Уф, йөрәгем, су бирегез,
Иркәм исемә төште.
Утыр әле, иркәм, яннарыма,
Таң җилләре безне иркәләр.
Кабатланыр сөю сүзләре дә,
Кабатламас тик бу иртәләр.