Хатлар аша
Төштә күргән кебек булдым,
Төшкә кергән кебек булдың.
Ни күреп калдым икән?
Син гади танышым микән,
Бәхетем, шатлыгым микән,
Сагышым, кайгым микән?
Төштә күргән кебек булдым,
Төшкә кергән кебек булдың.
Ни күреп калдым икән?
Син гади танышым микән,
Бәхетем, шатлыгым микән,
Сагышым, кайгым микән?
Җилбер-җилбер җил исә,
Гөл сабагын җил кисә.
Җилгә сәлам әйтер идем,
Сөйгәнемә җиткерсә.
Чигүле алъяпкычларың
Бик килешә үзеңә.
Мәрҗән муенсаларыңнан
Нур сибелә йөзеңә.
Әй, гүзәлләрнең гүзәле,
Үзәкләрне өзмәле!
Килдем әле сиңа, иркәм,
Килдем әле, түзмәдем.
Язгы сулар аккан чагында
Очраштык без Идел ярында.
Сөйләдең син миңа шул вакытта
Мәхәббәт һәм дуслык турында.
Кашын кара, буең зифа,
Керфегең бөгеләдер;
Синең өчен җанкисәгем,
Фирдәвескәй, кара күзкәй,
Үзәгем өзеләдер.
Борма — борма гомер юллары
Атлар чыгымлады дулады!
Турайтып юлларны
Тышаулап атларны
Бергэ атлыйк шул юллардан
Тотынышып кулга кулларны
Сина гына булсын йөрәгем!
Ышанычым, бәхетем, терәгем
Фидан голем: бердән-берем, бәгрем
Шатлык белән үтсен көннәрең
Энҗе-мәрҗән сүзләр тезәм
Сиңа язган хатыма.
Аңла Син, аңла, бәгырем,
Йөрәгемне, Фатыйма.
Ходай биргән бәхетем син.
“Гомерлеккә” — дип килдең.
Югалтасым килми сине,
Без икебез бербөтен.
Кояш белән ай язмышлы булдык,
Очрашмабыз, диеп ут салма.
Язмышлардан син бит көчлерәксең —
Югалма юлларымнан, югалма.
Бүген көчле яңгыр булыр сыман —
Тик торганда күздән яшь килә.
Болытларны узып бер явармын кебек,
Назлы итеп ялгыш дәш кенә.