Югалтырга ярамый
Тормыш булгач, була төрле чагы,
Сынау биреп, кайчак алдалый.
Сиңа мине, миңа сине, җаным,
Югалтырга, беләм, ярамый.
Тормыш булгач, була төрле чагы,
Сынау биреп, кайчак алдалый.
Сиңа мине, миңа сине, җаным,
Югалтырга, беләм, ярамый.
Югалттым сине, югалттым
Күрә алмам инде (кебек) кабат.
Күкләргә тиклем атылам
Ике кулым — пар канат.
Ак куян дип аткан идем,
Булды тауның катлавы.
Аргы яктан берәү килә, —
Хафизәләм иркәм атлавы.
Ләйсән яңгыр көткән җиргә охшап, иркәм,
Түземсезлек белән синнән хатлар көтәм.
«Бәхетлесен ме?» — дип, сорама,
Hәр килгән көнемнә куанам,
Иң бәхетлесе мин доньяда,
Кош баласыдай сиңа талпынам.
Бәхетеңне балкытырга
Йолдыз булып янармын.
Яңгыр булып явармын да
Юлларыңа тамармын.
Тәрәзәмнән бер-бер артлы оча
Телефон, сәгатем һәм китаплар.
Оча язылып бетмәгән җырлар
Һәм каядыр югалган минутлар.
Бар иде бит саф хис, чын мәхаббәт,
Бар иде әкияттәй матурлык.
Дөнья инде хәзер күптән нәфрәт,
Ә күңелдә күптән кара бушлык.
Сөйгәнем син күрәсеңме
Күкләремдә ай тулганын?
Бәгырем ишетәсеңме
Йөрәгемдә җыр тулганын?
Хатлар яздың миңа…
Сыздың, боздың…
Гомереңнең бик кечкенә, гомернең бер өлешен….
Син барыбер, син барыбер минем белән уздың…
Хат язам сиңа, тыңгы табылмый.
Хәлемне аңлап, хәтта шәм елый.
Аяз көннәрдә, яшен яшьнәтеп,
Кайларга киттең?