Тукта, елама
Ник елыйсың, ялгызлыктан ни булды?
Әйтче ниләрдән синең күңелең тулды?
Сагындыңмы син үткән елларыңны?
Югалттыңмы син йоргән юлларыңны?
Ник елыйсың, ялгызлыктан ни булды?
Әйтче ниләрдән синең күңелең тулды?
Сагындыңмы син үткән елларыңны?
Югалттыңмы син йоргән юлларыңны?
Тыныч йоклый микән үлгәннәр,
Аларга бит җилләр кагылмый?
Баш очында болыт агылмый,
Калкан чакта язгы үләннәр, үләннәр.
Без тормышны сынамыйбыз,
Тормыш безне гел сыный.
Кайгыларны гел саныйбыз,
Шатлыкларны санамыйк.
Кайгылар да, борчулар да,
Шатлыклар да бер тормыш.
Юкка борчылып тормышны
Күрми калмагыз ялгыш.
Тәгәрәп лә китте йомгагым,
Эзләп табып кире чорнадым.
Йөрмәс дидем лә бик баш ваттым,
Вакытларны булмый туктатып.
Сайрап яшәр өчен кирәк
Сандугачка тал-тирәк.
Бергә булсаң ярың белән
Дөнъя була түгәрәк.
Йөрим төнге урамнарда,
Күңелгә моң кем сала?
Һични генә эшләп булмый,
Йөрәккәем минем тынмый,
Бар урамнар тынса да,
Бар урамнар тынса да.
Төннәр буе йоклый алмый ятам,
Әллә чишмә челтрәп акканга?
Әллә кошлар моңлы сайраганга?
Әллә шомырт чәчәк атканда?
Төннәр буе йоклый алмый ятам.
Төннәр буе йоклый алмый ятам.
Ике лә генә егет печән чаба
Уел буйкаенда ла чабында.
Кайда ла гына йөреми, ниләр күрми
Ир-егеткәй исән дә чагында.
Курайчылар курай уйнамас,
Башкорт курайлары булмаса;
Егет тә генә кеше җыр җырламас,
Йөрәгендә дәртләр булмаса.
Мин халкымның чәчәк күңеленнән,
Бал кортындай, энҗе җыямын,
Җыямын да — җанлы энҗеләрдән
Хуш исле бер кәрәз коямын.
Шуңа да мин беләм тел кадерен:
Бер телдән дә телем ким түгел —
Көчле дә ул, бай да, ягымлы да,
Ким күрер тик аны ким күңел!