Ике балам
Ике балам — ике зур бәхетем,
Йөрәгемнең алар тибеше.
Язмышымның миңа зур бүләге,
Тормышымның татлы җимеше!
Ике балам — ике зур бәхетем,
Йөрәгемнең алар тибеше.
Язмышымның миңа зур бүләге,
Тормышымның татлы җимеше!
Балалар уйныйлар «сугышлы» уены,
Сугыш ул — аларга тик уен.
Ә минем уемда кайтмыйча калганнар —
Егерме миллион, егерме миллион.
Озын юллар үтеп сиңа кайттык,
Авылкаем, алтын бишегем.
Әткәй йорты сөеп каршы ала,
Ачып куеп безгә ишеген.
Күршебездә бер бабай бар,
Җитте җитмеш яшенә.
Пенсиягә чыккач кына
Көмеш кунды чәченә.
Бер көн кайтып килә бабай,
Таныдык үзен көчкә:
Химик буяу белән чәчен
Буяткан кара төскә,
Ике тирәк кенә торып калган,
Күңелемнең ике терәге.
Әткәй нигезләре сакланмаган
Җимерелә инде йөрәгем.
Китеп тора якын дуслар,
Китеп тора туганнар.
Алар киткәч, юксыныплар,
Торып кала дөньялар.
Ак кар өстендә
Ике эз калган.
Ике сукмакны
Кемнәрдер салган.
Тальян чыңына кушылып
Сибелә дәртле җырлар,
Егетләр китә солдатка—
Озата бара кызлар.
Сөйләр сүзләр бик күп алар,
Иренмичә сөйләсәң;
Озын сүзнең кыскасы шул,
Күп яшәргә теләсәң:
Еллар, еллар, искән җилләр сыман,
Аккан сулар сыман узасыз.
Түрегездә йөрдем, үрегезгә мендем,
Инде миңа нәрсә кушасыз?