Без киләбез!
Без киләбез, без җиләбез…
Алда — безнең бормалы юллар.
Шул юллар бит һәр чак безне
Җыр-моң булып чакырган кыллар.
yun_11
Өфе — Казан дуслыгы
Дуслыктан да кадерлерәк
Бер нәрсәдә юк,
Кеше күңелен һәр вакытта
Җылыта дуслык, җылыта дуслык.
Өф-өф итеп
Малай туды безнең. Нинди шатлык!
Икебезгә уртак бәхет таптык.
Үстерәбез аны исебез китеп,
Өф-өф итеп, еф-өф итеп.
Өлгермибез…
Өлгермибез, һаман өлгермибез без
Сандугачлар моңын тыңларга.
Һаман эштә, һаман мәшәкатьләрдә,
Вакыт та юк юк-бар уйларга.
Заман шундый, без ашыгып барабыз,
Ашыкмасаң — узып китәләр.
Тормыш шундый, һаман соңга калабыз,
Адым саен юлда киртәләр.
Үтте дә китте яшьлегем
Үтте дә китте яшьлегем
Үткәнен дә тоймадым.
Йә үтмә, дип, йә китмә, дип
Үзен бер дә тыймадым.
Үтте бу матур көн
Үтте бу матур көн.
Ачты күзләрен төн —
Уяндылар күктә йолдызлар.
Үтмә әле яшь гомерем!
Биек тауның башларына менеп
Баштан кичкәннәрне уйладым.
Үтәсең дә мени яшь гомерем,
Мин бит әле синнән туймадым?
Үтеп бара безнең язлар
Үтеп бара безнең язлар…
Иртә язда назлаганнар,
Сагындырып җанны өзмәгез.
Бергә калып булыр иде,
Чаралары табылыр иде
Кирәк булсак әгәр сезгә без.
Үкенерлек түгел үткәннәр
Яфрак яра, бергә яфрак коя
Имән белән каен чагылда*.
Икәү бергә таңнар аттырганда,
Каен идем имән янында.
Үз юлым белән киләм
Сукмак салып бу тормышка
Үз юлым белән киләм.
Кайгылларда елап калам,
Бәхеткә ихлас көләм.
