Казан (икенче вариант)
Мең ел элек монда күмгəн кемдер бер эт.
Алга таба ханнар килеп салган кала.
Шуннан башлап гөрлəп яши шанлы Казан,
Һич картаймас, чөнки үсə əле һаман.
Мең ел элек монда күмгəн кемдер бер эт.
Алга таба ханнар килеп салган кала.
Шуннан башлап гөрлəп яши шанлы Казан,
Һич картаймас, чөнки үсə əле һаман.
Иртешкәйем тирән сыулары сыуыҡ
Ҡас-үртәкләр оторо йөсмәйте,
Сайрайты палбыл, ҡыцҡыраты кәүек
Йөрәккәйем сағышларға түсмәйте.
Моңсулы чакларда, сыкранып йөрәгем
Чак кына туктамый каласы.
Язмышның сынавын, җазасын , газабын
Бик якын үзеңә аласын.
Кая югалган микән ул моң,
Һавалардан, чишмәләрдән чыккан?
Бер җырларга булмас микән соң,
Яланнарга, сәхрәләргә чыксам?
Кая югала микән ул моң?
Кая югала микән дуслар
Яшь чакларны бергә гөрләп үткән?
Атларыбыз кайда калдылар?
Вәгъдәләрнең тугрылыгы беткән…
Кая югала микән дуслар?..
Ишелеп уңды чия бакчабызда,
Юксың, әнкәй, авыз итәргә.
Күрше әбиләргә кереп чыктым,
Өлешеңне хәер итәргә.
Ыргый-сикерә ага сулар,
Алга җилә замана.
Җилеп барган аргамактай
Ашыгалар балалар.
Иртәнге сихерле юллар,
Тик юллар юанычым,
Барам, табармын шикелле
Сузылган юллар очын.
Бар хыялым минем дөньяда,
Ирешергә телим мин аңа,
Утны — суны кичергә дә,
Әзермен мин барысына да.
Рәхимле-шәфкатьле исемең белән
Башлыйм әле изге эшне, Ходаем!
Ярдәм бирсәң, ният кыласым килә,
Ирадәмне төгәл үтәп чыгаем.
Ак яурынлы бөркетләргә канат нигә,
Гизәр өчен зәңгәр күкте буйдан-буйга?
Язмыш кыналары шуллдыр бөркетле затның
Җан гынасы әле утта, әле уйда.