Рамазан (икенче вариант)
Бүген мәчет тупсасыннан
Мин оҗмахҡа керәм.
Әйтерсең дә, язмышымда
Шулай кушкан (язган) Көрьән.
Бүген мәчет тупсасыннан
Мин оҗмахҡа керәм.
Әйтерсең дә, язмышымда
Шулай кушкан (язган) Көрьән.
Нәрсә җитми сиңа, күңел, нәрсә кирәк?
Дөньяң тыныч, аяз күгең, тормышың мул.
Нигә сыкрый икән йөрәк, ник күздә яшь?
Булганына шөкер ит син, рәхмәтле бул.
Бу дөньяга килгәч инде,
Китмәенчә юк шул чараң…
Мин бит, тере йолдыз сымак,
Балкып янар өчен озак
Мәңгелеккә китеп барам!
Авыр сүзең әйтеп китеп бардың,
Ялгыз калдым яшькә манчылып.
Үткән гомеремне искә алам,
Көтәм сине,көтәм талчыгып.
Яңгырлар ява
Киткән юлларга.
Ашыкма берүк
Авыр суларга.
Мин — Җиремдең бер бөртеге,
Бер тамчы саф һавала.
Нур йотканга базлап янам,
Яшәү — яну дөнъяда.
Мин яшимен Нижгородта,
Иркәм Иске Өфедә.
Көн дә барам, көн дә кайтам,
Ара ерак булса да.
Мин куанам: туганыма,
Чыкка бит юганыма,
Торганыма, ятканыма,
Яңыдан таң атканына.
Мин куанам: җил искәнгә,
Агачлар һәм гөл үскәнгә,
Сандугачны тыңлауыма,
Җирдә моңнар тынмауына.
Мин куанам: туганыма,
Чыкка бит юганыма,
Торганыма, ятканыма,
Яңыдан таң атканына.
Соң булса да, сиңа мин хат язам,
Ничә еллар күрми яшәдем.
Исемең дә инде онытылган,
«Чибәр кыз» дип кенә дәшәмен.