Йөрәкләр мәңгегә бәйләнгән
Син генә, син генә, бары тик син генә.
Бәхетем бул син, бул гына.
Хыяллар чынлыкка әйләнгән вакытта
Янәшәмдә минем бул гына.
Син генә, син генә, бары тик син генә.
Бәхетем бул син, бул гына.
Хыяллар чынлыкка әйләнгән вакытта
Янәшәмдә минем бул гына.
Агачларга агачлар сыена,
Үтә салкын җилләр какканда.
Кешеләргә кешеләр таяна
Тайгак юлда, авыр чакларда.
Яшьлегемнең ал таңында
Очрадың да юлларымда,
Үзгәрттең син минем язмышны.
Йөрәгемә салдың ялкын,
Тик нигәдер үзең качтың,
Күңелемдә калды сагыш-моң.
Миңа карап күзләремнең
Нурлаганын күрсә таң,
Әй, нурланганын күрсә таң,
Таң нурларын үбәр идем
Күземнән чагылганда,
Таңны моңга күмәр идем
Чулпаным кабынганда,
Таңны моңга күмәр идем
Чулпаным кабынганда,
Әй, чулпаным кабынганда.
Сайрыйсың да моңлы итеп,
Йөрәккә кагыласың.
Нигә әле сагышларның
Еракка агыла соң?
Икәү бергә йолдыз санадык без,
Каршы алдык бергә таңнарны.
Оныт, дисең, аңла мине, дисең…
Мин аңлармын… Йөрәк аңлармы?..
Ертып ачтым күкрәгемне,
Йолкып алдым йөрәгемне
Һәм йомарлап учларыма,
Илттем аны дусларыма.
Илттем аны сиңа, җаным.
Тик күрмәдең нигә, җаным?
Ачылмаган бөреләргә
Бу мәхәббәт тиң икән.
Ачылмаган язгы бөре,
Әллә инде син микән?!
Ычык ярып иртән,
Суга килсәң иркәм,
Ихлас карашыңа табындым.
Акылыма куштым: уйламаска
Синең хакта башка бер генә.
Хәтеремә куштым: исләмәскә,
Үткән калсын булып сер генә.