Шакып карадым
Шакып карадым сөю ишеген
Ихлас яратып, атап исемен.
Әмере булса утка керергә
Әзер идем мин аның өчен дә.
Шакып карадым сөю ишеген
Ихлас яратып, атап исемен.
Әмере булса утка керергә
Әзер идем мин аның өчен дә.
Сиреньнәрнең чәчәкләре
Керфек каккан чагында,
Торасың син иләсләнеп
Татлы сер кочагында.
Сандугачлар сайрый су буенда,
Хисләремне минем телгәләп.
Күңелемнән китми гел уемда,
Чәчәк җыйган чаклар бергәләп.
Яз көннәренә олы ямь өстәп,
Аккошлар кайтты син киткән яктан.
Сәламнәреңне алар әйтмиләр
Миңа ерактан, миңа ерактан.
Чәчәк бирәм сиңа,
Тик сине мин
Чәчәкләргә генә тиңләмим.
Нәфис тә син,
Гүзәл дә син гөлдәй,
Тик чәчәкләр кебек шиңмә син.
«Урамнардан узсам да мин,
Яланнарга чыксам да мин,
Очратамын сине һаман да,
Менә бүген тагын монда, —
Очраштык без ял йортында,
Сөю теләп йөрәк янганда.
Чәчкәләрнең нигә кирәге бар,
Өзеп бирер кешең булмаса?!
Нәрсә соң ул күктә янган кояш,
Үз кояшың балкып тормаса.
Сизмәдем, мавыгып әллә
Күзләрең карашына?
Без икәү кердек ал да гөл
Чәчкәләр арасына.
Чәчкәйләрең толым — толым,
Аны ничек үрәсең?
Толым—толым чәчләреңне,
Толым—толым чәчләреңне
Көндә килә күрәсем.
Чәчкәләрдән син чәчкәгә кунма,
Күрше чәчкәгә кулыңны сузма.
Чәчкә гомере бик-бик аз гына,
Чәчкә гомере бары яз гына.