Язлар эзләп
Гомер урамында — җәй уртасы,
Җимешләргә инде тәм кергән…
Ә без икәү, шук балалар сыман,
Яз ягына качтык тәкъдирдән.
Гомер урамында — җәй уртасы,
Җимешләргә инде тәм кергән…
Ә без икәү, шук балалар сыман,
Яз ягына качтык тәкъдирдән.
Кулларыма башын куйгач,
Нигә көрсендең икән,
Мин түгелме гомер буе
Сине сагынып көткән?
Күпме яшереп була инде
Сиңа булган хисләрне?
Сине сагынып, моңсуланып,
Үткәргән бу кичләрне.
Ишек алкайлары алма агач,
Кисеп алдым алма булмагач.
Алдым да гына каләм, яздым сәлам,
Йөрәккәемә чыдый алмагач.
Язлар килә, язлар,
Кайта киек казлар,
Су буйлары ямьгә күмелә.
Ә син, иркәм, нигә
Кайтмыйсың бирегә,
Язлар китермисең күңелгә?
Нурлар чәчкән йолдызларым,
Челтәр булып күкне ялмаган.
Эзлимен сине, язгы чәчкәм,
Ак томаннар сине каплаган.
Күңелләрнең кышкы салкыннарын
Эретерлек ямьле яз килде.
Яшьлегемнең борма юлларында
Көтмәгәндә таптым мин сине.
Сагыш сары димә,
Гомер буе янып көймә.
Кабат уйный нурлар,
Ага (кайный) ташкын сулар.
Агачлар яфрак ярганда,
Мең — мең кошлар сайраганда,
Мин тәү күрдем сине.
Әйтерсең, яз шул чагында,
Бүләк итеп кочагында,
Сине алып килде.
Әйтмәде сүзләрең, әйттеләр күзләрең
Беренче хисләрең дөрләвен.
Сереңне әйтмәдең, әйтмәдең сереңне,
Язгы су гөрләде, гөрләде язгы су.