Яшермә син, иркәм, серләреңне
Яшермә син, иркәм, серләреңне,
Мин барыбер аңлыйм барын да.
Күңелеңдәге яшерен сөю уты
Күзләреңнән синең агыла.
Яшермә син, иркәм, серләреңне,
Мин барыбер аңлыйм барын да.
Күңелеңдәге яшерен сөю уты
Күзләреңнән синең агыла.
Тормыш сукмаклары сикәлтәле,
Ярсый җилләр, була давыл да.
Сагышлардан җаным әрнегәндә
Ярый әле син бар янымда.
— Сагындым, — дип, иңнәреңә
Сарылыр чакларым бар.
Күз сирпесәң шатлык булып
Кабыныр чакларым бар.
Кая куйдың гөлләреңне
Тәрәз төбеннән алып?
Кемнәр белән серләшерсең
Япа-ялгызың калып?
Язлар җиткәч, Идел суы ярсып агар,
Дулкыннары сыймас аның ярларына.
Ярларыннан чыккан ярсу Идел кебек,
Мәхәббәтем сыймас минем җырларыма.
Карлар яуа урамда,
Эшем дә юк буранда,
Кар көрәүе авыр түгел
Син янымда булганда.
Явыгыз, карлар, явыгыз,
Урамнарга тулыгыз.
Сандугачлар киткән инде,
Тирәкләргә куныгыз.
Зәңгәр чәчәкләре булыйм,
Яраткан гөлләреңнең.
Матур хыялларың булыйм,
Иң якты көннәреңнең.
Көнне — төнгә ялгый торган,
Арада кичләр була.
Ике йөрәк, сагыш утын,
Көйләүче хисләр була.
Бу дөньялар парлылар өченме,
Ник бәхетсез була ялгызлар?
Авыр сүзләр әйтеп рәнҗетмәгез,
Аларда да хисле йөрәк бар.