Саумы, Казан!
Туган калам син!
Казан, сиңа мин гел табындым.
Чакырганда син
Кош булып канат, әй, кагындым.
Сагындым мин гел,
Ашкындым сиңа, и Казаным!
Җаным синдә гел,
Синдә — юл башым, юл азагым.
Туган калам син!
Казан, сиңа мин гел табындым.
Чакырганда син
Кош булып канат, әй, кагындым.
Сагындым мин гел,
Ашкындым сиңа, и Казаным!
Җаным синдә гел,
Синдә — юл башым, юл азагым.
Авылымның тугайлары аша
Ераклардан кайтып киләмен,
Чишмәләргә ятып сулар эчәм
Һәм иелеп өзәм җиләген.
Кайтам, дуслар, Аксубайга,
Туып-үскән җиремә.
Мин ашыгам, тик күңелем,
Миннән алда йөгерә!
Барам әле, барам, дуслар,
Салкын Алан авылына.
Шушы җырны җырлап кайтам
Аның тырыш халкына.
Әйләндем дә кул селтәдем
Озаткан каеннарга,
Кайчан әле кире кайтам
Туганнар авылыма.
Сарытауга барам әле,
Сары май (бал) алам әле.
Башкаларга карар булсаң
Утларга салам әле.
Сарман юллары сузыла
Җанымның кылларыдай.
Күңелдә кала уелып
Җырларның юлларыдай.
Майлар җитсә, туган якка
Тарта сагыш, тарта моң.
Ярсу язларын сагынып,
Сарманыма кайтамын.
Тол буенда ямьле Сараш ягы,
Урманына кереп югалам.
Тирәклекләр, ал-гөл чәчәкләре
Кочагына кереп югалам.
Гүзәл Сара, батыр Биккол
Исемен йөртә авылым.
Шул авылны сагынып кайтам
Ямансулап һәр елны.